«ما با ایران هستیم!» | گفتوگو با سرباز روحالله رضوی درباره پویش اهدای طلای مردم کشمیر به ایران
سرباز روح الله رضوی، فعال رسانهای اهل کشمیر گفت: پویش اهدای طلا و جواهر به ایران که در جامعه شیعیان کشمیرِ تحت کنترل هند به راه افتاده، بی سابقه است. همه این اقدامات در واقع تلاشی برای این است که مردم این منطقه بگویند «ما با ایران هستیم!».
به گزارش شهرآرانیوز، «سید سرباز روحالله رضوی» را این روزها از قاب شبکه خبر و برنامه «به وقت ایران» میبینیم. او مجری بلند قامتی است که پرچم ایران را به سینه میزند و مهمترین برنامه خبری مرتبط با جنگ رمضان را اجرا و تولید میکند. رضوی، وقتی حرف از ایران و ایرانی میشود، از ضمیر جمع «ما» در جملاتش استفاده میکند.
اما اهالی رسانه و دنبال کنندگان او میدانند که «سرباز روحالله» متولد ۱۳۵۹ در کشمیر است. او از ۴ سالگی پایش به ایران باز شده و در رفت و آمد بین ایران و کشمیر بوده است. او خود را در صفحهی اینستاگرامش فعال صلح و عدالت و همچنین «جهان وطن» معرفی میکند.
اسم «سرباز روحالله» در واقع حکایت علاقه پدر و مادر او به امام خمینی (ره) است. علاقهای که در بین مردم کشمیر چیز غریبی نیست. همین اسم و زادگاه متفاوت بود که سالها قبل توجه رسانهها را به او جلب کرد و ما نیز سراغ او رفتیم.
این گفتوگو به بهانه انتشار ویدئوهای پر تکراری از کشمیر هندوستان انجام شد. ویدئوهایی که در آن دخترکان گوشوارههایشان را برای بازسازی مدرسه میناب اهدا میکنند. با «سرباز روحالله» درباره بازتاب خبری جنگ رمضان در شبهقاره هند و به ویژه کشمیر صحبت کردیم. آنچه در ادامه میخوانید حاصل این گفتوگو است.
ماجرای اهدای طلا و جواهرات توسط مردم کشمیر چیست. ویدئوهایی منتشر شده از پدری که گوشواره از گوش دختر بچه خود بیرون میآورد تا به مردم میناب اهدا کند. ریشه این همدلی با مردم ایران در کجاست؟
در منطقه کشمیرِ تحت کنترلِ هند که بخشی از حاکمیت سیاسی کنونی کشور هندوستان است، شاهد تعلق خاطر بسیار زیادی به انقلاب اسلامی هستیم.
مردم این منطقه خود را پیوند خورده با هویت انقلاب اسلامی ایران میدانند. واقعا شیعیان کشمیر، حضرت آیت الله شهید امام خامنهای را رهبر خودشان میدانستند. رهبر دینی و اعتقادی و معنوی؛ در ساعات اول خبر شهادت حضرت آقا و آغاز این جنگ واقعاً جامعه شیعیان در کشمیر (که جامعه خیلی بزرگی نیستند و در اقلیت هستند) خیلی پررنگ به ابراز احساساتشان پرداختند و واقعا صحنههایی عجیب خلق کردند.
احساسات مردم کشمیر حاکی از درد عمیق و نگرانی و عصبانیت و خشم بود که به تنشهایی نیز منجر شد. مردم این منطقه و همینطور پاکستان و سایر نقاط هندوستان در خیابان مراسمات عزاداری برگزار کردند، اما آنها در برگزاری این مراسمات آزاد نیستند و با محدودیتهای شدید و برخوردهایی مواجه هستند. بعد از این محدودیتها مردم کشمیر به این جمع بندی رسیدند برای کمک به ایران حداقل کاری که میتوانند انجام دهند راه اندازی یک پویش برای کمک مادی است.
آیا ایران یا سازمان و تشکیلات دیگری در راه اندازی این پویش نقش داشت؟
خیر، هیچ کسی نگفته بود که ایران به کمک مالی شما نیاز دارند. اما این استنباط مردم شیعه کشمیر بود که به نحوی همراهی و همدلی نشان دهند. این پویش کشیده شد به ماجرای اهدای طلا و جواهرات که اینها یک مورد یا ۲ مورد نیست.
اکنون این پویش بین زنان و دختران کشمیر فراگیر شده است. از دختر بچهها تا پیرزنها فراگیر شده و طلا و جواهراتشان را اهدا میکنند. این پویش بی سابقه است. این اتفاق به این شکل به این ابعاد در کل هند سابقه ندارد. ما در پاکستان هم این اتفاق را ندیدیم.
چنین پویشی در شبه قاره هند سابقه داشته است؟
من دارم در مورد یک مورد خاص صحبت میکنم. پویشی که اتفاق افتاده در جامعه شیعیان کشمیر تحت کنترل هند بی سابقه است. چون متاسفانه رسانهها عبارتهای کلی به کار میبرند. من با دقت تصریح میکنم. واقعاً پویش فراگیر و قابل توجه است و از روز عید فطر شروع شده و اهدای اموال شامل همه چیز میشود. از دوچرخهای که یک پسر بچه اهدا کرده تا جوانی که خودروی شخصی خود را اهدا کرده است.
همه این اقدامات در واقع نشانی است برای اینکه بگویند «ما با ایران هستیم!». بالاخره در شرایط اینکه مردم آن منطقه امکان هر نوع از کنش سیاسی را ندارند به این شکل ابراز محبت و همراهی با انقلاب میکنند. ما در هیچ کجا از دنیا چنین کنشی را شاهد نبودیم. دلایل این همبستگی مردم کشمیر و ایران مفصل است. پیوندی که از قبل در قرنهای متمادی بین ایران و کشمیر و به طور مشخص انقلاب اسلامی بوده اکنون اینطور بروز کرده است.
مردم کشمیر چطور در شرایط جنگ با ایران ارتباط برقرار خواهند کرد؟
تا جایی که من میدانم ارتباط مردم کشمیر با سفارت جمهوری اسلامی ایران در دهلی برقرار است و از آن طریق کمکها را به ایران میرسانند.
نگاه مردم مسلمان در شبه قاره هند به «جنگ رمضان» چگونه است؟ آیا همسویی با ایران وجود دارد؟
به شکل کلی مردم مسلمان شبه قاره، همسویی بسیار زیادی با ایران در مسئله «جنگ رمضان» دارند. این مردم متاثر از فضای رسانههای عربی نیستند و دچار این مسئله که چرا ایران کشورهای عربی را هدف حملات قرار داده است، نشدهاند. از این منظر در بین عموم جریانات مسلمان در کشورهای مثل هند، پاکستان و بنگلادش شاهد یک همسویی بسیار قابل توجه هستیم.
مرد این کشورها بارها در شبکههای اجتماعی اعلام ابراز حمایت کردند. موضع گرفتند و مطلب نوشتند. این رفتار شامل جمیع مسلمانان شبه قاره هند میشود. اکثریت مردم پاکستان و بنگلادش مسلمان هستند و با ایران در این جنگ همسو هستند.
اما هندوستان کشوری است که بالغ بر ۸۵ درصد جمعیتش را هندوها و غیر مسلمانها تشکیل داده است. جمعیت مسلمانان هند ۱۵ درصد است و مردم مسلمان این کشور نیز اغلب در جنگ رمضان همسو با ایران هستند. در مورد عموم مردم غیر مسلمان هند، اما به این صورت نیست.
چراکه حزب حاکم جریانات رسانهای را در اختیار دارد و در سالهای اخیر رویکرد اسلام هراسی داشته است. این باعث شده تا ما در عموم مردم هند به خاطر تبعات اقتصادی جنگ رمضان شاهد همسویی با ایران نباشیم. مردم هندوستان به واسطه کنترل هوشمندی که ایران بر تنگه هرمز اعمال میکند، دچار مشکلاتی شدهاند. به ویژه تحمل بالا رفتن قیمت گاز مایع برایشان سخت است.
بعد از اعلام خبر شهادت آیت الله خامنهای خبرهایی مبنی بر تجمعات اعتراضی مردم مسلمان در پاکستان و هند مخابره شد. ریشه شکل گیری این اعتراضات چه بود؟
مردم بومی در پاکستان و مسلمانان هند و به ویژه شیعیان هند از شهادت حضرت آیت الله خامنهای خشمگین و متأثر شدند. مردم این منطقه قائل به این هستند که مرجعیت دینیشان درابتدای این جنگ به شهادت رسیده است و تعرض امریکا و اسرائیل را تعرض به کیان مذهبی خودشان قلمداد میکنند. ما شاهد حضور بسیار پررنگ و منحصر به فردی در شیعیان هند و پاکستان در قبال اتفاقات اخیر هستیم. مردم پاکستان در روز اول جنگ و در جریان حمله به کنسولگری آمریکا بالغ بر ۳۰ شهید دادند.
در خود شهر دهلی ما برای اولین بار شاهد تجمعات اعتراضی پررنگ شیعیان شهر دهلی بودیم. در حسینیهها در سرتاسر شبه قاره هند شاهد این همراهی و این همسویی هستیم.
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
